WSPÓŁŻYCIE SPOŁECZNE

W wielu krajach obowiązują trzy popularne zasady społecznego współżycia: po pierwsze – szkodzić, po drugie – kogoś upieprzyć, po trzecie – upieprzyć skutecznie.

 Po pierwsze: szkodzić.

Według tej zasady swoisty związek partnerski pozwala zającom i im podobnym gonić wilki. Drapieżniki mają władzę tylko w świecie zwierząt. Wśród ludzi władzę stanowią zjednoczone siły zajęcy, królików polnych, bażantów, małych sarenek i ptaszków. Orły, jastrzębie, wilki czy lisy – jeśli w tym związku się czasami pojawią, to zazwyczaj jako już wyliniałe i stare niemoty.

Po drugie: kogoś upieprzyć.

Dotyczy to całej rzeszy szeregowych nieudaczników i frustratów, którzy pracują na tę całą ferajnę z poprzednich kilku zdań. A jest to dopiero tak zwany „etap zaawansowany”:  najpierw szkodzą ci u samej góry, a później upieprzają — wg odpowiednich dyrektyw — ich oddziały terenowe.

 I po trzecie: upieprzyć skutecznie.

To cel, który uświęca środki. I wcale nie wykorzystuje się tutaj święconej wody ani metod oświeconych. To takie – można powiedzieć – najwyższe podium,  na którym dumny i pełen zachwytu nad sobą zając (albo kuropatwa), patrząc ze wzgardą na upolowanego wilka, sam sobie wiesza na szyi medal za zasługi. Pozostałe zające (albo kuropatwy) — jak potrafią, tak biją gromkie brawa.